het goed schoonmaken van sproei- en urinevlekken

Plekken waar een kat gesproeit, geplast of gepoept hebben zijn moeilijk schoon te maken. Echter het is niet onmogelijk. Wat we niet moeten vergeten is dat wanneer wij niks meer ruiken dit niet automatisch betekent dat de kat ook niks meer ruikt. Wanneer de kat zijn urine ruikt vermengd met een schoonmaakmiddel is het voor de kat net of er een andere kat over zijn plek heengemarkeerd heeft waardoor het onzindelijke gedrag bevorderd wordt. Daarom is het belangrijk om de volgende punten te hanteren bij het schoonmaken van plekken waar de kat onzindelijk gedrag vertoont heeft.

• Zorg dat de kat niet aanwezig is in de ruimte wanneer u de plekken schoon gaat maken.
• Gebruik bij het schoonmaken een warme, 10%-oplossing van biologisch [enzymatisch] wasmiddel voor het verwijderen van de eiwitachtige componenten. Wij adviseren hiervoor UF2000 van Edeco te gebruiken. Dit product is speciaal ontwikkeld om de urine en geur van kattenplas af te breken. Daarnaast is het een natuurlijkvriendelijk product.
• Het middel is te gebruiken op o.a.: beton, steen, voegen, parket, (houten) vloerdelen, laminaat, grindvloer, vloerbedekking, muren, deurmat, bed, matras, meubels, bank, vloerkleed, plavuizen, enz.
• Gebruik in geen geval ammonia- of chloorhoudende middelen! Dit trekt de kat alleen maar aan, omdat ze dat fijne geuren vinden.
• Vervolgens laat u de plek goed drogen vóór de kat er weer bij mag.
• Voordat u begint met het schoonmaken is het raadzaam de te gebruiken middelen vooraf te testen op een niet zichtbaar deel van het bevuilde oppervlak. Niet alle stoffen zullen immers met deze behandeling gereinigd kunnen worden.
  
  

  	Triggerspray verstuiver 500 ml voor eur 7,95

Ontwikkeling

Je peuter leert zich zelf uitkleden en wat later ook zelf kleren aantrekken, al moet hij nog wel geholpen worden. Soms zit de linkerschoen aan de rechtervoet, de broek achterstevoren en het t-shirt binnenstebuiten, maar wat is hij trots als hij het helemaal zelf gedaan heeft! Ritsen en veters zijn nog wel erg moeilijk.

Je peuter kan vanaf een jaar of 3 waarschijnlijk zelfstandig de trap op en af lopen. En ook de fijne motoriek is zich nog steeds aan het ontwikkelen. Het tekenen en knutselen gaat steeds beter. Je kind is niet zomaar meer wat aan het krassen maar gaat nu vooraf bedenken dat hij een poppetje of een auto gaat tekeken en probeert dan ook echt iets te maken dat daarop lijkt. Hij krijgt interesse in het lezen en het schrijven van letters. Begin met de letter van zijn naam, of de 'O' van oma, maar forceer het niet zelf als hij er nog geen interesse in heeft.  

Taal

Praten gaat steeds beter. De zinnen worden langer (gemiddeld 3 tot 4 woorden als je kind 3 is geworden) en ingewikkelder. Hij begrijpt meer en meer. Hij snapt begrippen als "groot" en "klein", kleuren, kan een beetje tellen, begrijpt en stelt vragen als "waar is pappa", "wie is dat". Hij krijgt begrip van de tijd (verleden en toekomst, "morgen" en "gisteren") en kan bijvoorbeeld 's avonds thuis vertellen wat er overdag op het kinderdagverblijf is gebeurd. Wanneer een kind 4 is kan hij zelfstandig met familie en bekenden communiceren. Ook vreemden kunnen hem steeds beter verstaan. Hij wil alles weten en de wereld om hem heen begrijpen en stelt dan ook voortdurend de vraag "waarom...???"
Je kunt de taalontwikkeling stimuleren door boekjes te lezen, maar ook vooral zelf veel te vertellen over de dagelijkse dingen die je meemaakt. Wees niet te bang dat je te moeilijke woorden gebruikt, hij begrijpt meer dan je denkt. Bovendien zul je snel genoeg aan hem merken als hij het even niet meer snapt. Neem de tijd om hem rustig alles uit te leggen wat hij wil weten, en geef hem alle tijd om zijn verhalen te vertellen terwijl jij aandachtig luistert en hem af en toe (open) vragen stelt. Praat je met meerdere kinderen tegelijk, zorg er dan voor dat alle kinderen aan bod komen. Ook de kleine of de verlegen kinderen die even niet zo snel uit hun woorden komen of durven te praten.

Kijk ook eens bij de rubriek peuteruitspraken  

Angst

Op deze leeftijd is het heel normaal dat je kind weer even een periode krijgt dat hij eenkenniger, emotioneler of angstiger is dan voorheen. Hij denkt over veel meer dingen na en begrijpt de wereld alweer een stukje beter (maar nog niet helemaal!). Soms is de eenkennigheid weer terug, klampt je kind zich aan ouders of vertrouwde personen vast en is bang voor nieuwe situaties. Hij kan ook voor de gekste dingen bang worden. Bang voor de tijgers in de dierentuin, bang voor het geluid van de stofzuiger, voor een denkbeeldige krokodil onder het bed, bang om zijn poep door de wc te spoelen, bang van de schaduwen in zijn donkere kamertje.

 

Die angst overvalt je kind en is voor hem heel reëel. Het gaat er niet om dat jij die enge krokodil niet ziet, maar dat hij bang is en eerst weer rustig moet worden om verder te kunnen slapen. Zeg dan ook niet dat hij niet bang hoeft te zijn, maar troost hem en probeer er later, als de angst is weggezakt, nog eens over te praten of wacht tot hij er zelf over begint. Probeer eventueel met behulp van een boekje of een eigen verzonnen verhaaltje te helpen over de angst heen te komen. Na verloop van tijd verdwijnen deze angsten meestal wel weer.

 

Opvoeding

Als je kindje 2 jaar is begint het opvoeden echt belangrijk te worden. Een goede opvoeding is niet alleen in het belang van de ouders, maar ook vooral in het belang van het kind zelf. Natuurlijk ben je de jaren hiervoor ook al bezig geweest met verbieden en aanprijzen, maar nu is je kind oud genoeg om ook de regels die jij uitlegt beter te begrijpen en te onthouden. Hij snapt nu beter wat wel of niet mag, maar kan dat ook wel weer heel makkelijk vergeten als hij druk aan het spelen is.

Heb je specifieke vragen over de opvoeding van je kind(eren), op onze site beantwoordt een panel van deskundigen vragen van lezers. Kijk eens of je vraag daar bij staat of stuur zelf een vraag in.

Peuterpuberteit - dwars dwars en nog eens dwars

Soms lijkt het alsof je lieve baby'tje verandert is in een monster dat alleen maar dingen doet om jou te pesten. Midden in de winkel in een enorme driftbui uitbarsten en op de grond gaan liggen krijsen. Niet mee willen naar huis na afloop van een feestje of op het kinderdagverblijf. Alleen nog maar "nee" willen zeggen en spullen door de kamer gooien. Natuurlijk is het niet zijn bedoeling om jullie dwars te zitten, hij zit vooral zichzelf dwars. Zo'n driftbui is vaak het resultaat van onmacht of koppigheid. Kinderen van anderhalf tot vier maken een enorme ontwikkeling door en daar komen veel emoties bij kijken, van frustratie en drift tot angst en eenkennigheid. Ze kunnen opeens weer veel meer, ontdekken hun een eigen wil en willen alles uitproberen. Als dat niet lukt (of mag) is dat frustrerend. Ook het tegen de ouders in willen gaan en de eigen wil doordrukken is iets wat elke peuter een keer gaat doen. En dan gaat het meer om het "nee" dan om datgene waar ze nee tegen zeggen. En hoewel ze aan de ene kant zelfstandig willen zijn en hun eigen gang gaan hebben ze aan de andere kant juist heel veel aandacht nodig en zijn ze bijzonder creatief in het verzinnen van allerlei manieren om die aandacht te krijgen.

Deze periodes worden ook niet voor niets de peuterpuberteit genoemd. En gelukkig zijn het enkel fases. Soms is er weken niks met je kind te beginnen en opeens is het weer over en is hij weer het lieve jongentje van daarvoor (zie ook het verhaal over de "groeisprongen" bij baby's). Echter, in tegenstelling tot kleine baby's kun je bij peuters wel degelijk proberen uit te leggen hoe of wat en grenzen gaan stellen. Maar wat kun je doen tegen de buien van je peuter? Probeer zelf rustig te blijven en laat je niet gek maken door zijn gedrag. Probeer je kind af te leiden door zijn aandacht ergens anders op te richten. Maak een grapje of wijs hem op iets leuks dat jullie zo meteen samen gaan doen. Wees de strijd ook een beetje voor. Wil je kind niet meer aangekleed worden? Vraag of hij zijn trui zelf aantrekt of trek de trui bij de speelgoedbeer aan. Je speelt hiermee in op zijn wil om alles "zelf" te willen hebben en "zelf" te willen doen. Een beetje eigen verantwoordelijkheid doet wonderen. Hij zal erg trots zijn als hij iets zelf (een beetje) kan. Meehelpen met kiezen is ook goed (wil je je Mickey Mouse truitje of je rode sweater aan vandaag?). Geef complimentjes en aandacht als hij lief aan het spelen is, of als een keer niet heeft gezeurd om snoep in de winkel. Maar vooral: blijf consequent. Als je kleine blijft vragen om iets waarvan jij hebt gezegd dat het niet mag, en jij (of je partner!) geeft na een tijdje toch toe (omdat je het eigenlijk niet belangrijk vindt, of omdat je het zeuren zat bent, of omdat je samen niet goed hebt afgesproken wat wel en niet mag) dan leert je peuter dat zeuren dus beloond wordt en zal de volgende keer nog langer doorgaan. Het beruchte "strafstoeltje" of "strafhoekje" waar je hem even een minuutje of twee kan wegzetten tot hij tot bedaren is gekomen werkt ook vaak goed, maar pas het met mate toe.

Hoe je reactie moet zijn hangt natuurlijk een beetje af van de situatie. Als je kind dreigt iets gevaarlijks te doen in zijn boosheid, zoals een drukke weg oplopen, kun je natuurlijk alleen maar achter hem aan en hem stevig bij kop en kont pakken om te voorkomen dat het mis gaat. Als hij thuis op zijn bed gaat liggen gillen kun je hem wat langer de tijd geven om zelf rustig te worden. Probeer in ieder geval te begrijpen waarom hij plotseling zo heftig kan reageren en blijf er zelf kalm bij.

Meer weten? Lees meer over opvoeden en peuterpuberteit in het boek van Marga Schiet, waarin een en ander duidelijk wordt uitgelegd en praktische tips worden gegeven.

Peuterpuberteit Marga Schiet

En als we nou weer eens gewoon gingen opvoeden Gitty Feddema & Akke Wagenaar

Het peuter-opvoedboek over: Slapen, eten en luisteren Monique Gouwerok, Monique Nelis & S. bierens

 

Peuters en (niet) Slapen

 

 

Middagslaapje

Je kind zal steeds minder behoefte krijgen aan een slaapje overdag. Het is per kind verschillend hoelang er nog overdag geslapen wordt. Sommige kinderen stoppen met anderhalf al met hun middagslaapje, met vier jaar zullen de meeste kinderen overdag meestal wel wakker blijven. Van twee slaapjes overdag zal eerst nog alleen een middagslaapje overblijven. Je zult langzaam aan gaan merken dat ook dit slaapje niet meer elke dag nodig is. Je kind is snel weer wakker, of wil niet meer naar bed gebracht worden voor een middagslaap. En hoewel je je kind kunt verplichten om naar bed te gaan, je kunt hem niet dwingen om te slapen. Veel peuters gaan dan ook gewoon spelen of liedjes zingen in hun bedje.

Het is soms wel even wennen voor je kind en voor jezelf als er geen slaapjes overdag gedaan meer worden. Slaat je peuter zijn middagdut over dan zal hij aan het einde van de dag wel erg moe (en chagrijnig!) zijn. Probeer zelf te bepalen of je kind al echt zonder slaapje kan. Als je peutertje overdag niet meer slaapt mag hij natuurlijk 's avonds wel extra vroeg naar bed.

Bang in bed

Peuters gaan onrustiger slapen en kunnen 's nachts ineens huilend wakker worden en niet meer in slaap komen. Het is het gevolg van de angsten en fantasieën die bij deze leeftijd horen. Ze hebben eng gedroomd, of zijn wakker geworden van een eng geluid, of de knuffels die overdag zo lief zijn maken ineens enge schaduwen op het behang. Ga er direct naar toe als je kind overstuur is. Stel hem gerust, stop hem lekker in en vertel tegen zijn favoriete knuffel dat hij goed op je kindje moet passen. Ga midden in de nacht je bange kind niet uitgebreid ondervragen wat er nu precies zo eng is. Ook voor een lange, logische uitleg dat er niets is om bang voor te zijn is het nu een slechte tijd. Als hij er overdag zelf een keer op terug wil komen kun je eventueel uitleggen dat het monster onder zijn bed niet echt bestaat, of eventueel tips geven hoe hij het monster de volgende keer zelf weg kan jagen.

Een nachtlampje op het kamertje of een lichtje in de gang zodat het niet helemaal donker is kan ook helpen tegen nachtelijke angsten.

 

Tips

Lees meer over kinderen en slapen in het algemeen. Heeft jouw kind heel vaak problemen om in slaap te komen of om opnieuw in slaap te vallen als hij 's nachts wakker wordt, heeft hij last van angst om te gaan slapen, wil hij niet alleen in zijn zijn eigen kamer slapen of kan hij niet in slaap komen als jij niet bij hem in de buurt bent, lees dan hier over methoden om zelfstandig in slaap te leren komen, tips van onze pedagoge.  

Peuterbed of groot bed?

Je kind is inmiddels waarschijnlijk te groot aan het worden voor het babyledikantje. Het is natuurlijk goedkoper om direct een groot eenspersoonsbed van 2 meter lang kopen, maar daar ligt zo'n kleintje toch ook wel weer verloren in. Er zijn ook hele leuke peuterbedden te koop. En met een zogenaamd "meegroeibed" heb je twee of drie bedden in een keer. Als je kind te groot wordt voor het peuterbed kun je de bodem en zijkanten uittrekken of ombouwen tot een groter bed. Wacht nog even met een hoogslaper of halfhoogslaper tot je zeker weet dat je kind er niet in zijn slaap uit zal vallen.

De eerste paar nachten in het nieuwe bed zijn even wennen. Het is natuurlijk nieuw en spannend, maar misschien ook wel een beetje eng. Als je kind 's nachts wakker wordt en niet meer goed weet waar hij is troost hem dan. De meeste kinderen zullen hartstikke trots zijn dat ze gepromoveerd zijn naar een "groot" bed. Verras hem niet door de bedden ineens te wisselen, maar vertel het van te voren en maak er iets leuks van.

Misschien zal je kind in zijn slaap omdraaien en bij gebrek aan zijkanten uit het bed vallen. Een matras naast het nieuwe bedje leggen kan een eventuele val verzachten. Je kunt ook losse bedhekjes kopen om aan de zijkant van het bed te plaatsen zolang dat nodig is.

Het is leuk om er direct een "nieuwe" kamer van te maken. Of misschien moet je kind wel naar een andere kamer in het huis verhuizen omdat er een broertje of zusje aankomt. Het babybed en de commode verruil je voor een peuterbed en een tafeltje met stoeltje. Met een fel kleurtje op de muur, nieuwe gordijnen of een leuke muurschildering en schoolbordverf op de deur tover je de babykamer zo om in een "grote jongens" kamer (of "grote meisjes"kamer natuurlijk). Betrek je kind ook bij het uitzoeken van de kleuren of accessoires. Hij zal dan extra trots zijn op deze mooie nieuwe kamer en er maar wat graag in die kamer spelen en slapen.

Zindelijkheid

Hoe maak ik mijn kind zindelijk - of gaat dat vanzelf? Hoe krijg je je kind eigenlijk op het potje of op de wc aan het plassen? En wanneer kan hij ook 's nachts zijn luier af? Meer over deze onderwerpen op de pagina over zindelijkheid.

 

Fantasie

Veel kinderen hebben op deze leeftijd een enorme fantasie. Ze "zijn" ineens Bob de Bouwer of praten tegen onzichtbare vriendjes en kunnen helemaal opgaan in hun fantasiespelletjes. De denkbeeldige vriendjes of hun speelgoedpoppetjes beleven allerlei avonturen, meestal hele herkenbare maar voor hem spannende dingen zoals een bezoekje aan de dokter of het zien van een dode vis in het water. Soms zal je hem een perfecte imitatie van een boze vader of moeder horen geven tegen zijn knuffelbeer die zogenaamd stout is geweest. Door goed op te letten hoe een kind speelt en wat hij vertelt tijdens zijn spel kun je weer een beetje verder inzicht krijgen in wat er in zijn hoofd omgaat. Er is niets verkeerd aan fantasie. Dit soort fantasiespel is juist een prima manier voor je kind om nieuwe ideeën te onderzoeken en het leven vanuit een ander gezichtspunt te ervaren.

Geniet ervan en maak er gebruik van. Als je kind niet naar de dokter durft, laat dan eerst zijn knuffel even onderzoeken. Laat Ernie een prikje krijgen waar Ernie natuurlijk heel hard en gek om gaat huilen. Maak er een lolletje van en zeg tegen Ernie dat hij niet zo gek moet doen en goed moet opletten hoe dapper zijn vriendje [naam van je kind] doet als hij een prikje krijgt.

 

Anders dan anders?

Natuurlijk is elk kind anders. Ieder mens heeft zijn eigen unieke kenmerken, en dat is prima. Maar waar vroeger kinderen alleen maar "apart", "lastig" of "een beetje druk" waren wordt er tegenwoordig wat verder gekeken en blijkt dat er inderdaad met bepaalde kinderen iets aan de hand te zijn. Termen zoals dyslexie, autisme, ADHD of hoog-sensitief zijn niet bijzonder meer. Natuurlijk heeft niet elk druk kind last van adhd en is niet elk kind dat in groep 1 nog niet kan lezen een dyslect. Maar wel interessant om er eens wat meer over te lezen. Misschien herken je iets van je kind in een typering en kun je daarmee jouw kind of andere kinderen beter begrijpen en helpen. Binnenkort meer hierover op de site.

 

Hoog sensitief

Jarenlange ervaring als psychotherapeute en eigen onderzoek heeft aangetoond dat een HSK bedachtzamer en gevoeliger is, en makkelijker overmand raakt door heftige emoties dan het gemiddelde kind. Hoewel een HSK vaak creatief en slim is, krijgt het vaak het label angstig, geremd en zenuwachtig te zijn. Om te voorkomen dat een HSK nog langer als 'probleemkind' wordt bestempeld, heeft Aron deze gids voor ouders en leraren geschreven.

Het hoog-sensitieve kind
Eliane Aron

Hoe help je een verlegen kind?

door Justine Pardoen

Verlegenheid is angst voor andere mensen. Er zijn veel situaties waarin kinderen geconfronteerd worden met vreemden waar ze bang voor zijn, of waar ze onzeker van worden.

Vooral oudere kinderen beseffen dat anderen hen kunnen beoordelen op van alles en nog wat: hun uiterlijk, hun gedrag, hun kleding, hun prestaties, enzovoorts. Een complimentje krijgen, voor de klas staan, of in het middelpunt van de belangstelling staan, is voor verlegen kinderen een gruwel. Maar ook jonge kinderen kunnen heel verlegen zijn. Soms zo erg dat ze in gezelschap van anderen niet eens meer praten.

Verlegenheid is cultureel bepaald
"Verlegenheid is een cultureel bepaald gegeven" legde de psycholoog Alfred Lange ooit uit op Ouders Online. "Wat sommigen 'verlegen' noemen, noemen anderen 'de kat uit de boom kijken'. In onze cultuur neemt assertiviteit een wat al te hoge plaats in en lijkt het alsof kinderen die wat afwachtend of voorzichtig en bescheiden zijn, een probleem hebben. Dat hoeft helemaal niet het geval te zijn."

"De beoordeling zegt soms meer over de beoordelaar dan over de beoordeelde. Sommige leerkrachten zijn in dit geval wat snel met hun (negatieve) oordeel", aldus professor Lange.

Peuters
Soms hoort verlegen gedrag bij de ontwikkeling. Een peuter die zich van zichzelf bewust wordt, kan als keerzijde van het tegendraadse gedrag juist ook heel verlegen zijn. Beide vormen van gedrag komen in een fase waarin ze hun eigen 'ik' ontdekken. Ze ontdekken de kracht van het 'nee'-zeggen, maar tegelijkertijd worden ze zich bewust van hun kleinheid in hun omgeving. Een peuter die thuis de lakens denkt te kunnen uitdelen, kan in vreemde situaties nog onder de rokken van mama kruipen.

Het is niet de bedoeling dat we alle bedeesde kinderen zouden moeten omvormen tot assertieve haantjes-de-voorsten. We moeten er dus wel voor waken dat we geen ruimte meer zouden laten voor kinderen die bescheiden zijn. Een kind dat zich de kaas van het brood laat eten op het kinderdagverblijf, hoeft echt niet meteen naar een weerbaarheidscursus...

De baas en niet de slaaf
Het is natuurlijk wat anders als een kind bepaalde situaties gaat vermijden, zichzelf te kort gaat doen, of angsten gaat ontwikkelen. Een kind dat last heeft van zijn zulke verlegenheid, is de hele dag gespannen; dat kost energie die je niet ergens anders aan kunt besteden. Deze kinderen zijn zo verlegen, dat ze geen vriendjes hebben, of zich afhankelijk maken van één vriendje en nooit ergens naartoe durven om te spelen.

Verlegenheid die het kind zelf tot last is, daar moet je wel wat aan doen. Een kind kan dat niet zelf oplossen en het zal er ook niet overheen groeien, zoals vaak gezegd wordt.

"Zo'n kind kun je leren zijn gevoelens te begrijpen, zijn remmingen te overwinnen en 'succesvol verlegen' te worden", zegt Bernardo Carducci, een verlegen psycholoog en vader, die een boek schreef over het opvoeden van verlegen kinderen. "Het gaat erom dat je kind leert de baas en niet de slaaf van zijn verlegenheid te zijn", aldus Carducci.

Tips
Volgens Carducci is het zaak om zo vroeg mogelijk te beginnen een verlegen kind te trainen in het omgaan met zijn verlegenheid. Het gaat er niet om zijn persoonlijkheid te veranderen – verlegenheid kun je niet behandelen – maar het gaat erom dat een kind zijn eigen kracht leert gebruiken om problemen op te lossen. Dus wel verlegen zijn, maar niet meer zo geremd dat je er last van hebt.

Hieronder volgen een aantal tips hoe je dat zou kunnen aanpakken.

1. Leerkrachten schatten verlegen kinderen vaak te laag in. Praat op school met de leerkracht(en): hoe functioneert uw kind op school, in de klas, op het schoolplein? Hoe gaan zij om met verlegen gedrag? Deel uw zorgen met school, maar wees ook niet overbezorgd.

2. Sta niet toe dat anderen uw kind 'verlegen' noemen; doe het ook zelf niet. Het kind zou wel eens meer kunnen gaan lijden onder dat etiket dan onder zijn verlegenheid zelf.

3. Dwing een kind nooit zonder meer iets te doen wat hij niet durft, maar bied de nodige bescherming in lastige situaties en bereid je kind er zo veel mogelijk op voor.

4. Daag het kind uit in plaats van te dwingen. Uitdaging houdt in dat je het kind voorbereidt op moeilijke situaties en hem nieuwsgierig maakt.

5. Maak onbekende situaties en onbekende mensen bekend. Dat kun je doen door er vantevoren over te spreken. Verhalen te vertellen, familierelaties uit te leggen, fotoboeken te bekijken.

6. Praat met je kind over zijn angsten en onzekerheden. Vaak begrijp je als ouder maar al te goed wat je kind doormaakt. Vertel dat ook, geef woorden aan zijn gevoelens, zodat je kind ze ook leert begrijpen. Pas dan kan hij leren ermee om te gaan.

7. Prijs je kind voor elke kleine overwinning op zichzelf. Bespreek ook regelmatig wat er mis ging en hoe het de volgende keer beter zou kunnen. Leg de lat steeds hoger.

8. Leer je kind om te gaan met frustratie. Kinderen die kunnen omgaan met frustratie, zijn beter toegerust om later in hun eentje problemen op te lossen. Bescherm je verlegen kind dus niet te veel. Geef hem niet te snel zijn zin als hij iets niet durft, maar verzin samen manieren om de angst te overwinnen.

9. Wees extra alert in situaties waarin een kind moet omgaan met grote veranderingen zoals verhuizingen met schoolwisseling. Het is normaal dat een kind dat in een nieuwe klas komt, de eerste tijd wat verlegen is, voor verlegen kinderen zijn dit ramp-scenario's. Alle onvoorspelbare situaties (echtscheiding!) en situaties waarin het kind voelt dat het door een groep beoordeeld wordt, zijn bijzonder moeilijk. Besteed aandacht aan de gevoelens van het kind.

10. Accepteer dat je kind een lange tijd nodig heeft om te 'ontdooien' of de kat uit de boom te kijken. Dat hoort bij het karakter van je kind. Benoem het tegenover anderen niet als 'verlegen'.

11. Zorg dat je kind de kans krijgt regelmatig nieuwe ervaringen op te doen, in een beschermde situatie. Ga samen naar voorstellingen van jeugdtheater, ga zwemmen in een zwembad een dorp verderop.

12. Maak je kind nieuwsgierig naar andere mensen, andere situaties en andere plaatsen. Lees veel voor, vertel verhalen waarin andere mensen een rol spelen, praat over reizen die u gemaakt heeft, vertel over leuke ervaringen. Vraag je kind regelmatig zelf met suggesties te komen voor uitstapjes.

13. Leer je kind om andere kinderen positief te benaderen. Sociaal glimlachen, ook als je bang bent, kan heel veel schelen. Breng je kind ook als vanzelfsprekend beleefd gedrag bij, ook al is hij verlegen. Op die manier wordt je kind zonder erbij na te denken aangenaam in de omgang. Dat voorkomt sociale uitsluiting. Belangrijk: geef zelf natuurlijk het goede voorbeeld.

14. Zorg ervoor dat je kind zich regelmatig kan ontladen van de spanning die hij opdoet in lastige situaties. Koop een trampoline voor thuis, stoei op een echt lichamelijke manier. Soms vindt een verlegen kind het prettig om een vechtsport te doen waarbij hij niet alleen fysiek kan ontladen, maar tegelijkertijd zelfvertrouwen krijgt.

15. Benadruk de sterke kanten van je kind. Een kind dat bezig kan zijn met wat hij leuk vindt en goed kan, krijgt voldoening en een gezond gevoel van eigenwaarde.

Verder lezen
Heeft u een 'gevoelig' kind? Lees dan 'Het hoogsensitieve kind' van Elaine Aron (zie ook onze bespreking van dit boek). Heeft u een verlegen kind? Lees dan 'De verlegenheid voorbij' van Bernardo Carducci (Mom/Unieboek, ISBN 90 269 2901 3). Beter nog: lees beide.

Verder kunnen we u de volgende artikelen aanraden die we eerder publiceerden in onze Vraagbaak-rubriek 'Opvoeding en gedrag':

Mijn kind praat niet bij vreemden - wat doen we daaraan? (3 jr)

Onze dochter is extreem verlegen en praat niet tegen vreemden. Wat kunnen we daaraan doen? (4 jr)

Onze dochter is lief en verlegen, maar kan ook schelden en slaan. Moeten wij hulp inschakelen? (8 jr)

Justine Pardoen
redactie@ouders.nl

 

---

Roti

Ingrediënten: 500 gram meel 200 gram griesmeel, fijne smida. Zout 1 blokje gist van 42g. Gebruik je gedroogde dan kan je het afwegen. Warm water.

Bereidingswijze: Vermeng meel, griesmeel, en zout. Los het gistblokje in een glas met bijna heet water op. Doe het warme water bij het meel, blijf met je andere hand goed kneden. Het deeg moet plakkerig zijn. Kneed dit deeg door je hand tot een vuist te vormen en al kloppend het deeg kneden. Als je het deeg genoeg gekneden hebt, dan voeg je steeds een beetje water toe, roer het water door je deeg totdat het opgenomen is. Blijf dit herhalen totdat je een pannenkoekenbeslag hebt. Dek het beslag af en zet het op een warme tochtvrije plek. Laat het beslag 20-30 minuten rijzen. Als het gerezen is, schep je met een soeplepel 2 grote lepels in een koekenpan. Zet deze op hoog vuur. Zodra de meeste gaatjes tevoorschijn komen, zet je het vuur lager. Draai de begrir niet om. Haal de gare begrir uit de pan en leg deze weg op een doek, dek ze nog niet af, laat ze eerst afkoelen. Spoel de koekenpan steeds met koud water af, om af te koelen. Als je een pan hebt die aankoekt, dan kan je pan steeds insmeren met olie en keukenpapier. Deze begrir worden oorspronkelijk gegeten met olijfolie, maar je kunt ze ook met honing en boter eten. Begrir zijn superhandig om in te vriezen, je moet ze alleen dan niet met olijfolie/boter etc.besmeren. Laat de Begrir afkoelen en vries deze zo vers mogelijk in. Zo heb je altijd wat in huis, als je onverwacht bezoek krijg als je een kleine koekepan hebt, dan kun je dus ook minibeghrir maken

var bMB=true;

 

BENODIGDHEDEN:   EEN OVEN EEN KEUKENMACHINE (met mengkom en de dikke garde) zie: Info EEN LAGE TAART- OF QUICHEVORM  ( 24 centimeter - rand 3 centimeter hoog)   voor het deeg: 75 gram suiker 100 gram roomboter * 150 gram bloem 1/2 theelepel zout voor de vulling 125 gram suiker 50 gram (=3 flink volle eetlepels) bloem 50 gram roomboter * 25 gram (= 3 eetlepels) koffiemelk of room 1 deciliter (=100 gram) ananassap (uit een blik, zie: Tip) 2 grote eieren 125 gram geraspte kokos (gedroogde, uit een zakje) zie: Tip 170 gram ananasstukjes (uit een blik, zie: Tip) eventueel: poedersuiker   Info: In plaats van de keukenmachine kan ook een handmixer gebruikt worden. Is die er ook niet dan kan het deeg met de hand gekneed worden en de vulling met een garde gemaakt worden.   Tip: Voor deze taart wordt de halve inhoud (ananas en sap) - gebruikt van een blik stukjes ananas op lichte siroop (circa 15% suiker - netto 565 gram - uitlekgewicht 340 gram. (de rest kan eventueel ingevroren worden voor de volgende taart)   Zoek (goedkope) kokos bij de bakproducten in de supermarkt (vaak in een van de onderste schappen).   *De roomboter kan eventueel vervangen worden door harde (plantaardige) margarine (uit een pakje) BEREIDINGSTIJD: Circa 3/4 uur.   OVENTIJD: Circa 55 minuten.   BEREIDEN: Het deeg: Doe de suiker (voor het deeg) in de mengkom van de keukenmachine.   Smelt 100 gram boter in een steelpan (niet bruin laten worden !). Vet - terwijl de boter smelt - de taartvorm in met een klein beetje van de gesmolten boter en zet 'm opzij.   Doe de gesmolten boter bij de suiker in de mengkom van de keukenmachine, zet de steelpan opzij voor later gebruik. Zet de keukenmachine aan en wacht tot de suiker opgelost is en er een romig mengsel ontstaan is. Schakel de keukenmachine uit en voeg in één keer de bloem (voor het deeg) en het zout toe. Laat de machine draaien tot er geen droge bloem meer te zien is en er een deeg gevormd is. Tip: Draai niet langer dan nodig, het deeg mag best wat brokkelig zijn. Te lang kneden maakt de kost onnodig hard (na het bakken). Doe het deeg in de ingevette taartvorm en zet de mengkom opzij, die wordt nog een keer gebruikt.   Bekleed de bodem en de opstaande rand van de taart- of pievorm met deeg. (Wrijf de handen in met bloem, verbrokkel en verdeel het deeg in de vorm en druk het daarna met de handen gelijkmatig aan). De vulling: Smelt 50 gram boter en doe die in de mengkom van de keukenmachine. Voeg de suiker en de bloem (voor de vulling) toe en giet het ananassap er bij. Laat de keukenmachine draaien tot er een egaal mengsel ontstaan is. Let daarbij op dat de boter niet stiekum tegen de wand van de kom blijft kleven. Breek de eieren boven een kommetje en controleer of er geen stukjes schil in zitten. Doe de eieren in de mengkom en draai verder tot er een egaal en schuimig mengsel is ontstaan. Zet de machine uit en doe de kokos en de ananasstukjes in de mengkom. Spatel of schep de inhoud van de kom goed door elkaar en doe het mengstel daarna in de vorm met het deeg. Strijk de vulling glad. BAKKEN: Verwarm de oven voor op 160 graden Celsius (indien mogelijk - conventioneel onder en bovenwarmte) - Zet een gasoven op stand 2-1/2. Bak de taart - op het ovenrooster - in het midden van de oven in circa 55 minuten gaar. De taart is goed als de bovenkant van de vulling goudbruin is. Laat 'm in de vorm buiten de oven afkoelen. Tip: De temperatuur van een oven kan soms (sterk) afwijken. Is de bovenkant van de taart in de opgegeven tijd niet bruin, zet de oven dan wat heter en bak dan wat langer door. Wordt de taart te snel bruin (als hij pas een half uur - 45 minuten in de oven staat) schakel de oven dan lager. In de oven kijken kan na een half uur - de taart zakt niet in. Afdekken met aluminiumfolie helpt tegen te bruin worden.   Serveertip: Snijd de (afgekoelde) taart in 8 punten. Bestrooi de punten taart kort voor het serveren met poedersuiker (pas op het schoteltje)

var bMB=true;